Chris Cornell - moje pożegnanie

Emocje już opadły, więc nareszcie mogę coś napisać. Chris Cornell był, jest i będzie jednym z moich ulubionych wokalistów, o czym wielokrotnie wspominałam na blogu. Wciąż trudno uwierzyć, że naprawdę nie żyje. Ciągle myślę, że to nieprawda. Ta wiadomość była tak niespodziewana i smutna, że zdanie użycie słowa "śmierć" obok nazwiska Cornella wciąż wydaje się niedorzeczne.

Koniec HIM

Jak wiedzą wszyscy fani HIM niedawno nasz ukochany zespół zakończył działalność. Dla niektórych była to tragedia, inni wcale się nie przejęli, a jeszcze inni pokiwali głowami ze zrozumieniem, bo ostatnio wszystko wskazywało na to, że w zespole źle się dzieje. Odszedł Gas, został odwołany występ na Helldone, chodziły słuchy o nowej płycie, ale nikt nie znał szczegółów. I wreszcie ta wiadomość: zespół kończy działalność! Było to dla mnie zaskoczeniem, ale przyjęłam to ze spokojem. Członkowie zespołu nadal żyją, każdy z nich może coś nagrać, a Ville może nadal śpiewać. Bo niby co innego miałby robić? ;) Może znudziło im się grać love metal, ale wciąż mogą tworzyć.

AFI - AFI (The Blood Album) (2017)

Crash Love i Burials nie do końca przypadły mi do gustu, więc na AFI (The Blood Album) czekałam z niecierpliwością. Singiel White Offerings rozbudził moje nadzieje na odrobinę cięższe i mroczniejsze AFI. Snow Cats i Aurelia też całkiem polubiłam i szybko zapadły mi w pamięć. Słuchałam więc tych trzech utworów czekając na płytę.

Chris Cornell - Higher Truth (2015)

Chris Cornell jest wysoko ma mojej (i zapewne nie tylko mojej) liście ulubionych wokalistów. Nic dziwnego, że cieszy mnie duża ilość płyt, na których się udziela/udzielał. Soungarden, Audioslave, Temple of the Dog, płyty solowe - jest tego sporo i na tym na pewno się nie zakończy. Może reaktywacja Audioslave, choćby na jedną płytę? Kto jest za?

Nowe na playliście: Moonspell i Nightwish

Dzisiaj obchodzimy Święto Pracy, więc postanowiłam uczcić to pracując nad nowym postem ;) Poza tym pora też na krótką przerwę przed kolejnym odcinkiem Sonic Highways. Pewnie już zdążyliście się znudzić moimi spostrzeżeniami na temat Foo Fighters (ale jeszcze kilka odcinków przed nami!). Postanowiłam napisać kilka zdań na temat dwóch płyt, których słuchałam ostatnio i co do których mam mieszane uczucia, choć w sumie mi się podobają.

Foo Fighters - Sonic Highways. Odc. 1: Chicago

Lubię dokumentalne filmy i programy o muzyce. Oglądałam kilka odcinków serii VH1 Classic Albums, brytyjski serial 7 Epok Rocka, Some Kind of Monster Metalliki, kilka filmów o Nirvanie i innych zespołach. Ciekawi mnie nie tylko muzyka, ale także to, co artyści mają do powiedzenia o muzyce, karierze, show biznesie, swoich inspiracjach i drodze, którą przebyli, by znaleźć się tu, gdzie są teraz. Jest wiele interesujących historii i często zabawnych anegdot, które możemy poznać. Zawsze interesowała mnie też historia muzyki rozrywkowej, szczególnie też cięższej, więc kiedy pojawia się nowy muzyczny dokument, chcę go obejrzeć.

Wyznania zakupoholiczki, czyli moje najnowsze nabytki płytowe

Koniec grudnia i styczeń to czas zimowych przecen. Podczas, gdy zima jeszcze w pełni sklepy odzieżowe już wyprzedają zimowe kolekcje. Przyznaję, że kupiłam sporo rzeczy wartych swojej ceny, które przydadzą mi się nie tylko w zimie. Jak wiele kobiet lubię wyprzedaże, ale mimo tego jestem oszczędna i nie, nie mam dziesięciu szaf ciuchów i pięćdziesięciu par butów. W tym roku, poza przecenami na ubrania skorzystałam z wyprzedaży na płyty i książki. Prawdę mówiąc, już dawno nie kupiłam tylu płyt w tak krótkim odstępie czasu. W tym poście mam zamiar się pochwalić swoimi zakupami.

A Perfect Circle

Średnio przepadam za Tool. Może to przez te ich teledyski: ciekawe, ale trochę przerażające. Potrafię odróżnić ich od innych wykonawców (nie sposób ich z kimkolwiek pomylić), znam mniej więcej ich styl, ale jak do tej pory nie zapałałam do nich większym uczuciem. Zdaję sobie jednak sprawę, że jest to zespół bardzo doceniany przez fanów i krytyków, w czym duża zasługa wokalisty o bardzo charakterystycznym i od razu rozpoznawalnym głosie i stylu śpiewania: Maynarda Jamesa Keenana.

Moja lista: Koncerty - Cz. II

Jak obiecałam - druga część mojej listy koncertów, które zrobiły na mnie wrażenie z jakiegoś powodu. Wybrałam 4 koncerty, o których sobie przypomniałam i chciałbym je Wam przybliżyć.

Moja lista: Supergrupy

Wiem, że temat znany i może dość oklepany, ale mimo wszystko postanowiłam wtrącić przysłowiowe "trzy grosze" od siebie. Supergrupą w muzyce rockowej określa się zespół złożony z muzyków, którzy osiągnęli już sukces, ale postanowili połączyć siły z kolegami z branży i nagrać coś nowego. Takie zespoły są zwykle projektami pobocznymi i ich żywot nie trwa długo, albo wręcz od początku są to jednorazowe przygody (np. płyta nagrana na cele charytatywne). Poniżej supergrupy, które osobiście bardzo lubię.

Ursynalia 2013: HIM

Po odwołaniu przez ZZ Top i Bad Religion występów na Ursynaliach krótko przed imprezą, bałam się, że HIM nie zagra - wyglądało na to, że wszystko może się zdarzyć. Na szczęście zespół wystąpił u nas po 12-letniej przerwie i zaprezentował nie tylko utwory z nowej płyty, ale również starsze jak Join Me czy Your Sweet 666... Chyba każdy, kto wreszcie się doczeka koncertu swojego ulubionego zespołu jest szczęśliwy i podekscytowany. Nie inaczej było ze mną - cały koncert minął jakby to było kilka minut (zdecydowanie za szybko!!!), a moje gardło wykonało ciężką pracę.

Weekendowa playlista

Przydałby się jakiś nowy post, bo przestaniecie tu zaglądać, a tego bym nie chciała ;) Ostatnio mam bardzo mało czasu i najchętniej szłabym spać o ósmej wieczorem, ale jest weekend (chociaż co prawda już się kończy niestety). Mało muzyki słuchałam ostatnio i nic mnie zainspirowało do napisania nowego posta. Dlatego dziś po prostu podzielę się z Wami kilkoma piosenkami, których ostatnio słuchałam.

Ach ten mój sentymentalizm!

Jakoś przypadkiem znowu jedna z piosenek zainspirowała mnie do napisania nowego posta, a że już czas najwyższy na to - oto jestem z powrotem! A post będzie dotyczył dwóch zespołów, które kiedyś uwielbiałam, ale których już nie darzę takim gorącym uczuciem, jak to czasem bywa, kiedy się poszerza muzyczne horyzonty i poznaje mnóstwo dobrej muzyki...

Unplugged

Mam nadzieję, że nie macie jeszcze dość mojego ględzenia o HIM, bo mój ukochany zespół, który zagra w przyszłym roku na Ursynaliach zainspirował mnie do napisania tego posta. Zaczęłam słuchać wszystkiego z ich repertuaru po kolei, oglądać filmy z występów na You Tube, co tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że żaden inny zespół nigdy nie zdobędzie pierwszego miejsca na mojej liście ulubionych bandów....

Co dwie głowy, to nie jedna...

Czasem wystarczy usłyszeć odpowiednią piosenkę, by wpaść pomysł na post :P Tym razem żarówka nad głową zaświeciła mi się po usłyszeniu pewnej piosenki, w której gościnnie śpiewa znana w muzyce metalowej wokalistka o hipnotyzującym głosie…. 

Kolaboracje artystów tak popularne w muzyce pop, hip-hop (czy innej, którą puszczają popularne stacje radiowe czy TV) występują też w przypadku cięższych brzmień - w naszej ulubionej muzyce rock/metal. Są to np. duety wokalne, jak Within Temptation ft. Keith Caputo lub - jak przypadku C. Santany czy Slasha - zapraszanie do śpiewania na swojej płycie, gdy samemu się nie śpiewa. Ameryki może nie odkrywam, ale chciałabym przypomnieć (a niektórym może przedstawić) kilka kawałków, które powstały jako owoc współpracy artystów na codzień nie pracujących ze sobą. 

Jego Piekielna Wysokość

Finlandia (i w ogóle Skandynawia) słynie z metalowych i rockowych zespołów: Nightwish, Apocalyptica, The 69 Eyes, Entwine, Hanoi Rocks, The Rasmus i HIM to tylko niektóre z nich. Skandynawski metal to temat rzeka - Norwegia i Szwecja też mają zespoły znane nie tylko w Europie, ale i na świecie. Jednym słowem Europa rządzi ;) 

Jak już wiecie, ten post będzie dotyczył jednego z tych zespołów: mojego ulubionego od wielu lat, który nie jest i raczej nie będzie legendą, ale znalazł swoje miejsce w muzyce, a dla mnie jest bardzo ważny: HIM. Zaczynałam grać na gitarze na ich piosenkach: solo z Gone With the Sin było chyba pierwszą rzeczą, jakiej w ogóle nauczyłam się grać, a akordów i bicia uczyłam się na akustycznych wersjach Please Don't Let It Go czy The Sacrament. Właściwie nie pamiętam, kiedy polubiłam HIM. Kiedyś w programie 30 TON widziałam ich teledysk do Pretending (to ich najfajniejszy teledysk), był to więc pewnie rok 2001, ale nie przypominam sobie, żebym bardziej zwróciła na nich wtedy uwagę.

AFI :D

Strasznie, ale to strasznie się za nimi stęskniłam! Odkąd we wrześniu 2009 wydali swój ostatni jak dotąd album zatytułowany Crash Love, nie mogłam znaleźć nic na temat ewentualnego następnego krążka. Prawdopodobnie jest to spowodowane tym, że niedługo wychodzi drugi album Blaqk Audio - elektronicznego projektu stworzonego przez połowę składu AFI, czyli Davey'ego Havoka (wokal) i Jade'a Pugeta (gitara), gdzie Davey śpiewa, a Jade tworzy muzykę. Zainteresowanych muzyką elektroniczną zapraszam do zapoznania się z twórczością Blaqk Audio :)

W oczekiwaniu na nową płytę Aerosmith...

Obejrzałam (dopiero?) dzisiaj teledysk zapowiadający nowy album Aerosmith (do piosenki Legendary Child z nadchodzącego albumu Music from Another Dimension). Od poprzedniego minęło 11 lat. Przesłuchałam piosenkę tylko raz, ale skojarzyła mi się ze starym dobrym Aerosmith i ich największymi przebojami. Spodobała mi się i czekam na okazję posłuchania całej płyty. Lubię ten ich bluesowo - rockowy styl, harmonijki, wokal i image Steven Tylera (choć wiem, że dla niektórych obie te rzeczy są nie do zniesienia :P).

"Nie od razu dobrą płytę nagrano"

Lubię wiedzieć od czego zaczynał zespół, dlatego z dziką przyjemnością wyszukuję i słucham pierwszych nagrań znanych i lubianych przeze mnie zespołów. Są to np. jakieś wczesne EP sprzed debiutanckich płyt, demówki wszelkiego rodzaju (ale lubię też dema późniejszych nagrań), pierwsze (lub inne) wersje piosenek, które z czasem uległy zmianie. Kiedy słucham takich pierwszych nagrań, ogarnia mnie sentyment i podziw nad tym, jak długą drogę przebył zespół od chwili pierwszego wydawnictwa... Często takie nagrania zawierają utwory, które znajdują się potem na debiutanckiej płycie - są wtedy oczywiście odpowiednio "dopieszczone" przez sztab ludzi: producentów, inżynierów dźwięku itd. oraz sam zespół.

Bruce Dickinson na Forum IAB 2012

Ze zdziwieniem, albo raczej podziwem przyjęłam fakt, że Bruce Dickinson (Iron Maiden) wygłosił w środę w Warszawie na Forum IAB 2012 odczyt na temat Zarządzania Wartością Klienta. Już wyjaśniam: IAB czyli Interactive Advertising Bureau to Związek Pracodawców Branży Internetowej. Zszesza m.in. największe portale internetowe, sieci reklamowe, domy mediowe i agencje interaktywne. Jednym z jego zadań jest edukacja rynku w zakresie metod wykorzystania Internetu. IAB Forum to konferencja marketingowa, na której są poruszane tematy związane z komunikacją interaktywną.